Verhuizing, Stokes Bay en de Tragedie van de bosbranden

Het is alweer even geleden dat we iets van ons hebben laten horen, we hebben het superdruk gehad met van alles en nog wat! Wel leuk dat we mails krijgen van mensen die vragen om een update, de blog wordt dus goed gevolgd, haha!

Ten eerste zijn we natuurlijk verhuisd, we wonen nu officieel aan de Springs Road, tegenover de Springs Road Vineyard! Verder hebben we heel veel gewerkt in het hotel en dingen geregeld voor het huis.

Op de dag van onze verhuizing, vrijdag 30 november, hoefden we allebei alleen ´s avonds te werken. En ook al hebben we natuurlijk bijna geen meubels en bestaan onze aardse bezittingen verder alleen uit rugzak, koffer en wat dozen, het kostte toch meer tijd dan we hadden verwacht!
We hebben nog wel tijd genomen om lekker te lunchen in de tuin van het hostel. Een Frans stel, Denis et Emanuelle, hadden een bbq voor ons georganiseerd en ook Bob, de eigenaar was uitgenodigd.


´s Middags nog snel een koelkast gekocht en ons bed opgehaald. Het bed hebben we tweedehands gekocht maar het matras wilden we nieuw. Verder is alles wat in ons huis staat tweede-, derde- of vierdehands of geleend. Van een dame uit de supermarkt hebben we een tweepersoons bed gekregen dat we als logeerbed gaan gebruiken, we hebben tenslotte 4 slaapkamers te vullen!
Ook zijn we naar een garagesale geweest in Penneshaw, de plaats waar de ferry aanmeert, en daar hebben we 3 kasten en een heuse kaptafel gekocht! Het vervoer was nog wel even een probleem, Penneshaw is een uur rijden en in onze auto paste precies 1 kast. We wilden niet 4 keer heen en weer rijden, maar gelukkig wilde de verkoper voor $50 wel meerijden met 3 kasten in zn auto en aanhanger! Verder halen we hier en daar wat spulletjes vandaan, bij de Island Care (soort inbrengwinkel van de kerk), van garagesales dus en van mensen die horen dat we nog geen tv oid hebben en daar dan de volgende dag mee aankomen! Leuk hoor, dat eiland-gevoel!

We hebben in alle drukte ook nog tijd gehad voor een bezoekje aan Stokes Bay, aan de noordkant van het eiland. Hier is een beroemd stukje verstopt strand, we moesten onder rotsblokken doorkruipen om er te komen, maar het was de moeite waard!




Op de terugweg nog even gekeken bij de zoutmeren tussen ons huis en Emu Bay. Het doet een beetje spookachtig aan, helemaal met de harde wind die er die dag stond!


Op maandag 3 december hebben we de cursus Responsible Service of Alcohol gedaan bij de lokale high school. In een groepje van 15 mensen, waaronder nog een collega van de Ozone, kregen we les van een enge mevrouw in het verstandig omgaan met alcohol. Aan het eind van de dag moesten we een examen doen, eigenlijk was het meer een soort groepsdiscussie waarin we gezamenlijk besloten wat iedereen zou invullen… Nou ja, we weten nu in ieder geval dat we aangeklaagd kunnen worden als we drank inschenken voor een minor (-18) of voor iemand die al dronken is…

Dinsdag waren we nog steeds vrij, heerlijk!!!! Lekker uitgeslapen en toen naar Little Sahara gereden. Schitterende zandduinen waar je met een sandboard van af kunt glijden.




Terug nog maar weer eens via Seal Bay, prachtig die zeeleeuwen en Vivonne Bay, schitterend!





De volgende dag hoefde ik maar een paar uurtjes te werken en Robert was helemaal vrij, en we hebben besloten om onze tuin eens fatsoenlijk te maken. We hebben het eendenhok wat opgeleukt, vinden Bruce, Sheila en Frank en Ronald, onze huis-eenden ook wel fijn…




Je moet wel even uitkijken als je het een en ander verplaatst want je weet maar nooit wat er onder stenen en takken kan liggen...

We denken overigens dat Frank óf Ronald gender confused is, want een van de twee zit constant te broeden op een nest met wel 12 eieren!
Robert heeft tomatenplantjes, courgette en paprika gepoot, nu maar even wachten en dan hopelijk verse groente uit onze eigen tuin! Het is overigens nog wel even afwachten of dat gaat werken, iedereen hier zegt dat de wallabies en possums ’s nachts de boel opeten… Om deze reden hebben we het achterste eendenhok ook maar omgespit en daar een paar plantjes gepoot, hebben we in ieder geval iets…

Dan de tragedie…

In Nederland volgden we altijd het nieuws over Australië, voor zover dat in de Nederlandse media kwam, de laatste twee jaar natuurlijk meer dan gewoon geïnteresseerd. Als er dan weer nieuws was over bosbranden, namen we dat gewoon maar aan, zonder verder heel erg stil te staan bij wat dat betekende. Nu we hier wonen is dat voorbij. Er zijn constant reclamefilmpjes van de overheid over het gevaar van bosbranden, hoe om te gaan met de droogte en wat je moet doen in het geval van een brand; vluchtplan klaarhebben, vlucht-tas of koffer klaar hebben staan, dekens (ter bescherming) in de auto hebben etc.

De afgelopen 24 uur zijn we opgeschrikt door een aantal branden hier op het eiland. De omstandigheden zijn momenteel perfect voor het verspreidende vuur; het is warm en het waait erg hard. Er is gistermiddag (vrijdagmiddag 7 december) een blikseminslag geweest in Flinder’s Chase National Park, daaruit is brand ontstaan en die brand heeft zich inmiddels uitgebreid over een groot deel van het eiland. Er zijn gisteravond twee dorpen geëvacueerd nadat twee mannen door het vuur vast kwamen te zitten en het niet overleefd hebben. Eén van die mannen was de verloofde van een nichtje van een collega van ons. Omdat er niet zo veel mensen op het eiland wonen, kent bijna iedereen elkaar en dat is in zo´n situatie heel erg goed te merken. Een heleboel verdrietige mensen en een heleboel bange mensen.

Doordat een groot deel van het eiland geëvacueerd is, en doordat de toeristen die daar verbleven wel onderdak moeten hebben, was het bij ons in het hotel extra druk. Ook de mensen van de fire brigade en search and rescue teams kwamen ´s avonds laat nog aan voor een hapje eten en een bed.

We konden vanaf het strand niet eens meer naar het vaste land kijken, zoveel rook hing er boven de zee. We hebben vannacht wel geslapen gelukkig, maar wel met de auto voor de deur, deuren open en de sleutels onder het kussen!
Vanmiddag is een nog groter deel van het eiland afgezet en op de weg naar ons huis staan politieagenten te posten. We mochten pas doorrijden nadat we hadden verteld waar we wonen.
Dat voelt dan wel weer veilig, dat er wel politiemensen zijn die weten dat ons huis weer bewoond is!
We hebben veel gesproken met de brandweerlieden in het hotel, nu, zaterdagavond 8 december, (we hebben 2 dgn gedaan over dit berichtje...) zijn de branden nog niet onder controle en ze verwachten ook niet dat dat binnen 3 dagen wel gaat gebeuren...

We houden jullie op de hoogte!

Voor de liefhebbers: dit is een foto van ons huis zoals dat op Google Earth staat. Je kunt t vinden door Springs Road te zoeken of de coordinaten in te vullen.